De kracht van de twijfel

Vorige week ontmoette ik filosofe Stine Jensen om een opdracht voor te bereiden. We spraken over de 'kracht van de twijfel'. Jensen illustreerde met pakkende voorbeelden dat we eigenlijk veel te weinig twijfelen in het leven. Het staat wellicht gelijk aan slap, besluiteloos en vaag. Daarentegen hebben we snel bewondering voor daadkracht, initiatief en duidelijkheid. Executie oogst lof, vooral in organisaties.
Vorige week gebeurde ook nog iets anders. Mijn collega's en ik zijn geslaagd voor de opleiding tot black belt van Lean Six Sigma. Een verbetermethode die strak gefaseerd is en elke twijfel uitroeit door statistisch onderzoek en bewijsmateriaal. Overtuigend in de aanpak en wars van gedoe en geklets om verbeterprojecten heen. Alleen de feiten tellen.
Ik vroeg me af waar ik zelf sta tussen deze twee uitersten. Beiden vind ik interessant en in beiden 'geloof' ik. De aard van ons werk vraagt vaak en snel om duidelijk meningen en standpunten: dit zit zus en dat moet zo. Een dergelijke adviseurshouding boezemt vertrouwen in. Wie is het slimste jongetje van de klas? Het laatste decennium is er gelukkig ook veel meer aandacht voor de andere kant in organisaties. Complexiteit en ontwikkelingssnelheid zorgen ervoor dat goede antwoorden bijna niet meer bestaan, maar dat het veel meer gaat om de vraag hoe je jezelf wendbaar, nieuwsgierig en ontvankelijk blijft opstellen.
Op de goede momenten kunnen twijfelen. Deze twijfel openlijk delen. Zeggen: "Ik weet het niet en dat is het beste wat ik nu kan doen". Bijvoorbeeld als leidinggevende een workshop starten zonder een strakomlijnd programma en beoogde resultaten. Vervolgens met de uitkomsten slagvaardig verder gaan, misschien zelfs wel ondersteund door Six Sigma. Ik wed dat veranderingen en verbeteringen dan veel beter uitpakken. Hoe dat precies kan? Ik twijfel...

25-10-2011